ฝนเอยฝนมา จากน้ำคำกลายเป็นน้ำตา น้ำฟ้าจะช่วยล้างใจ ลืมเถิดลืมมันไป อะไรๆมันก็แค่สายลม

20 พฤษภาคม 2010 เวลา 19:22 น

แม่หญิงเอย....
อยากให้เจ้าได้รู้ว่าดอกไม้หอม ของเจ้าออกดอกแข่งกับลมฝนชื้้น ๆไอฝนเย็นๆ อ้ายเฝ้ามองมันเหมือนหนึ่งดั่งดูแลเจ้า อยู่ที่ใดเล่าแม่เอย มาเถิด... กลับสู่เรือนของเจ้า